The Holy Qur’an
1. Adībī, Ḥoseyn; ʿAbd al-Maʿbūd Anṣārī. (1383 SH). Naẓariyyeh-hā-ye Jāmiʿeh-Shināsī. Tehran: Dānjeh Publications.
2. Aḥmadīyān, Muḥammad. (1399 SH). Anvāʿ-e Kufr dar Qur’an (Barresī-ye Taḥlīlī-ye Vājeh-ye Kufr dar Qur’an). Sanandaj: Ālāy Rūnakī.
3. ʿAlikhānī, Ismāʿīl. (1387 SH). Ṣaffbandī-ye Siyāsī dar Qur’an. 1st ed. Tehran: ʿIlmī va Farhangī Publications.
4. ʿAskarī, Abū Hilāl. (n.d.). Al-Furūq al-Lughawiyyah. Cairo: Dār al-ʿIlm wa-l-Thaqāfah.
5. Bourdieu, Pierre. (1390 SH). Tamāyuz: Naqd-e Ijtimāʿī-ye Qoḍāvat-hā-ye Dhowqī. Trans. Ḥasan Chāvoshiyān. Tehran: Thālith Publications.
6. Freund, Julien. (1389 SH). Naẓariyyeh-hā-ye Marbūṭ beh ʿUlūm-e Insānī. Trans. ʿAli-Muḥammad Kārdān. Tehran: Markaz-e Nashr-e Dānishgāhī.
7. Garfinkel, Harold. (1967). Studies in Ethnomethodology. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
8. Goffman, Erving. (1394 SH). Namūd-e Khūd dar Zindigī-ye Rūzmarreh. Trans. Masʿūd Kiyānpūr. Tehran: Intishārāt-e Markaz.
9. Gouldner, Alvin. (1368 SH). Buḥrān-e Jāmiʿeh-Shināsī-ye Gharb. Trans. Farīdeh Momtāz. Tehran: Sherkat-e Sahāmī-ye Intishār.
10. Ḫalaf Allāh, Muḥammad Aḥmad. (1401 SH). Mafāhīm-e Qur’anī. Trans. Seyyed Muḥammad Ḥoseyn Mīrfaxrāʾī. 1st ed. Tehran: Nashr-e Ney.
11. Ḫodravān, Ḥasan. (1391 SH). Barresī-ye Maʿnāshināḫtī-ye Vājeh-ye Kufr dar Qur’an-e Karīm. 1st ed. Tehran: Imam Sadiq (a.s) University Press.
12. Ibn ʿĀshūr, Muḥammad al-Ṭāhir. (1984). Al-Taḥrīr wa-l-Tanwīr: Taḥrīr al-Maʿnā al-Sadīd wa-Tanwīr al-ʿAql al-Jadīd min Tafsīr al-Kitāb al-Majīd. Tunis: al-Dār al-Tūnisiyyah li-l-Našr.
13. Ibn Fāris, Aḥmad. (1422 A.H). Muʿjam Maqāyīs al-Lughah. Beirut: Dār Iḥyāʾ al-Turāth al-ʿArabī.
14. Īmān, Muḥammad Taqī; Golmorād Morādī. (1390 SH). “Ravesh-shināsī-ye Naẓariyyeh-ye Ijtimāʿī-ye Goffman.” Jāmiʿeh-shināsī-ye Zanān. Year 2, no. 2, pp. 59–77.
15. Jalīlī, Zahrā; Moṣṭafā Javānrūdī. (1403 SH). “Vākāvī-ye Ḥowzeh-ye Maʿnā-shināsī-ye Amn va Kufr dar Qur’an bā Tekyeh bar Tiʾorī-ye Rābiṭeh-ye Hamnashīnī-ye Saussure.” Qur’an va Rowshangarī-ye Dīnī. Vol. 5, no. 2 (serial no. 10), pp. 1–16.
16. Moṣṭafavī, Ḥasan. (1360 SH). Al-Taḥqīq fī Kalimāt al-Qur’an al-Karīm. Tehran: Bongāh-e Tarjumeh.
17. Niyāzī, Moḥsen; Āmineh Mortaḍavī. (1394 SH). “Barresī va Taḥlīl-e Andīsheh va Naẓariyyeh-hā-ye Erving Goffman.” International Conference on Humanities, Psychology, and Social Sciences. Tehran, pp. 1–22.
18. Qarah-Khānī, Nāṣir, et al. (1395 SH). “Maʿnāshināsī-ye Tārīḫī-ye Vājeh-ye Kufr az Kārbast-e Jāhilī tā Taḍmīn-e Naḥvī dar Qur’an.” Adab-e ʿArabī, vol. 8, no. 2, pp. 1–23.
19. Rāghib Iṣfahānī, Ḥoseyn ibn Muḥammad. (1412 A.H). Al-Mufradāt fī Gharīb al-Qur’an. Beirut: Dār al-ʿIlm al-Shāmiyyah.
20. Riki-Kuteh, ʿAṭaollah; Bahār Ṣiddīqī. (1402 SH). “Istiʿāreh-ye Mafhūmī-ye ‘Kufr’ va ‘Īmān’ dar Qur’an-e Karīm.” Scientific Journal of Zabān va Adabiyyāt-e ʿArabī, vol. 15, no. 2 (serial no. 33), pp. 23–40.
21. Ritzer, George. (1383 SH). Naẓariyyeh-ye Jāmiʿeh-Shināsī dar Dowrān-e Moʿāṣir. Trans. Moḥsen Thalāthī. Tehran: Intishārāt-e ʿIlmī.
22. Rowshan-Ḍamīr, Muḥammad Ibrāhīm; Muṣṭafā Mahdavī Arjmand. (1403 SH). “Taḥlīl-e Mafhūm-e Kufr dar Fiqh va Kalām va Payāmad-hā-ye Fiqhī-ye Ān.” Āmūzih-hā-ye Fiqh-e Madanī. vol. 16, no. 29, pp. 101–120.
23. Rūḥī, Muḥammad; Muḥammad Taqī Fayāḍbakhsh. (1392 SH). Tafsīr-e Vājigān-e Qur’an-e Karīm. 1st ed. Tehran: Jelveh-ye Nūr-e ʿAlavī.
24. Shahīdī, Seyyed Mehdī. (1384 SH). “Ḥowzeh-ye Maʿnāyī-ye Vājeh-ye Kufr dar Qur’an-e Karīm.” Taḥqīqāt-e ʿUlūm-e Qur’an va Ḥadīṯh. vol. 2, no. 2 (serial no. 4), pp. 45–64.
25. Ṭabarsī, Faḍl ibn Ḥasan. (1372 SH). Majmaʿ al-Bayān fī Tafsīr al-Qur’an. Tehran: Nāṣir Khosrow.
26. Ṭabāṭabāʾī, Seyyed Muḥammad Ḥusayn. (1417 A.H). Al-Mīzān fī Tafsīr al-Qur’an. Qom: Daftar-e Intishārāt-e Islāmī.
27. Yaʿqūbī-Chūbrī, ʿAli. (1396 SH). “Zabān-e Istiʿārī va Bīnish-e Jāmiʿeh-Shanākhtī-ye Erving Goffman.” Moṭāliʿāt-e Jāmiʿeh-Shanākhtī, vol. 24, no. 1, pp. 149–170.