* قرآن کریم.
1. ابن فارس، احمد بن فارس. (1404 ق). معجم المقاییس اللغه. تحقیق: هارون، عبدالسلام محمّد. چاپ اوّل. قم: مکتب الاعلام الاسلامی.
2. احمدی، حسن؛ افرادی، کاظم. (1391). «سیر تفکرات پیرامون مدینۀ فاضله در جهان اسلام». آموزههای فلسفی اسلامی. ش 11. صص 3-30.
3. ادیبخواه، محمّد هادی. (1394). «آرمان آرمانشهری در شهرهای آرمانی شیعه». مجلۀ مدیریت شهر و روستائی. ش 39. صص 35-56.
4. اسفندیاری (فقیه)، مصطفی؛ مهدوی آرا، مصطفی؛ نادریان لایین، علی رضا؛ یوسفی چوبینی، صدیقه. (1395). «آرمان شهر اسلامی از منظر امام رضا (ع)». فرهنگ رضوی. ش 15. صص 99-132.
5. اصلانی، رضا. (1380). «توسعۀ پایدار. تاریخچه. تعاریف. دیدگاهها». مسکن و محیط روستا. ش 93. صص 43-48.
6. آلوسی، محمود بن عبد الله. (1415 ق). روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم وسبع المثانی. تحقیق: عبد الباری عطیه، علی. چاپ اوّل. بیروت: دار الکتب العلمیّه.
7. اله وردی، تورج. (1398). «صدق در فلسفۀ علم پوپر و مفهوم سمانتیکی صدق تارسکی». فلسفۀ تحلیلی. ش 35. صص 5-55.
8. اله وردی، تورج. (1399). «ناکارآمدی مفهوم تطابقی صدق در فلسفۀ علم پوپر». فلسفۀ تحلیلی. ش 37. صص 5-24.
9. بحرانی، هاشم بن سلیمان. (1415 ق). البرهان فی تفسیر القرآن. تحقیق: بنیاد بعثت واحد تحقیقات اسلامی. چاپ اوّل. قم: نشر مؤسسۀ البعثه. قسم الدراسات الاسلامیه.
10. برومند، محمّد حسین؛ جودوی، امیر؛ عباسی، مهرداد. (1384). «بررسی صدق از دیدگاه قرآن». پژوهش دینی. ش 96. صص 71-80.
11. بهنیار، مهدی. (1394). «آرمان آرمانشهر». جستارهای فلسفۀ دین. ش 10. صص 21-42.
12. پاشایی، وحید؛ علمدار علی اکبر، سمیرا. (1401). «مؤلفههای جامعۀ صالح در اندیشۀ امام موسی صدر». اسلام و مطالعات اجتماعی. ش 38. صص 34-61.
13. پور شیخعلی اندوهجردی، مظفر؛ محامد، علی. (1400). «واکاوی قدم صدق در قرآن کریم». مطالعات قرآنی. ش 46. صص 9-34.
14. جوادی آملی، عبدالله. (1389). تفسیر تسنیم. چاپ اوّل. قم: مؤسسۀ اسراء.
15. چلپی، مسعود. (1395). جامعهشناسی نظم. چاپ هشتم. تهران: نشر نی.
16. حقی برسوی، اسماعیل بن مصطفی. (بیتا). تفسیر روح البیان. چاپ اوّل. بیروت: دار الفکر.
17. حویزی، عبد علی بن جمعه. (1415 ق). تفسیر نور الثقلین. تصحیح: رسولی، هاشم. چاپ چهارم. قم: نشر اسماعیلیان.
18. دانشنهاد، محمّد؛ وکیلی، محمد حسین. (1401). «بررسی قرآنی نقش آرامش آفرینی صداقت و موارد استثنای آن در جامعۀ اسلامی». قرآن و علوم اجتماعی. ش 7. صص 33-55.
19. دریابیگی، محسن. (1387). «بررسی تطبیقی مفهوم صدق در قرآن». پژوهش دینی. ش 17. صص 141-154.
20. راغب اصفهانی، حسین بن محمّد. (1412 ق). مفردات لالفاظ القرآن الکریم. چاپ اوّل. بیروت: دار القلم.
21. ریاحی زمین، زهرا. (1387). «جامعۀ آرمانی در کلام حضرت زهرا (س)». علوم حدیث. ش 48. صص 126-151.
22. زمخشری، محمود بن عمر. (1407 ق). الکشاف عن الحقائق غوامض التنزیل وعیون الأقاویل فی وجوه التأویل. چاپ سوم. بیروت: دارالکتاب العربی.
23. زینلی بهزادان، فرهاد. (1401). «معناشناسی لسان صدق در قرآن کریم». پژوهشهای قرآن و حدیث. دوره 55. ش 2. صص 382-389.
24. سبحانی، جعفر. (1350). «قضا و قدر و پیشرفت جامعه ما». درسهایی از مکتب اسلام. سال 13. ش 2. صص 17-20.
25. سلطان علی شاه، سلطان محمد بن حیدر. (1408 ق). بیان السعادۀ فی مقامات العبادۀ. چاپ دوم. بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات.
26. سیوطی، جلال الدین. (1376). الاتقان فی علوم القرآن. ترجمه: حائری قزوینی، سید مهدی. چاپ دوم. تهران: انتشارات امیر کبیر.
27. سیوطی، عبد الرحمن بن ابی بکر. (1404 ق). الدر المنثور فی التفسیر المأثور. چاپ اوّل. قم: کتابخانۀ عمومی آیت الله العظمی مرعشی نجفی.
28. صابری وزنه، حسین. (1400). «صدق در قرآن و تفسیر». دانشنامۀ جهان اسلام. ج 29. صص 509-513.
29. صالحی شهرودی، افراسیاب؛ میر عظیمی، سید حمید رضا؛ مسعودی، عبدالهادی. (1397). «سنجش کارآمدی معنا شناسی علامۀ طباطبایی و ایزتسو در مفهوم صدق». پژوهش دینی. ش 37. صص 69-94.
30. طباطبایی، سید محمّد حسین. (1383). المیزان فی تفسیر القرآن. ترجمه: موسوی همدانی، سید محمد باقر. چاپ پنجم. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
31. طبرسی، فضل بن حسن. (1412 ق). تفسیر جوامع الجامع. تصحیح: گرجی. چاپ اوّل. قم: انتشارات حوزۀ علمیۀ قم.
32. طبرسی، فضل بن حسن. (بیتا). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. ترجمه: نوری همدانی، حسین. چاپ اوّل. تهران: نشر فراهانی.
33. طبری، محمّد بن جریر. (1412 ق). جامع البیان فی تفسیر القرآن. چاپ اوّل. بیروت: دار المعرفه.
34. طوسی، محمد بن حسن. (بیتا). التبیان فی تفسیر القرآن. تصحیح: عاملی، احمد حبیب. چاپ اوّل. بیروت: دار الاحیاء التراث العربی.
35. غرایاق زندی، داود. (1391). «نسبت اخلاق و امنیّت: امکانی برای امنیّت اخلاقی». مطالعات راهبردی. سال 15. ش 4. صص 81-108.
36. غروی، آمنه. (1385). «مفهوم صدق از دیدگاه ویتگنشتاین». اندیشۀ دینی. ش 18. صص 1-28.
37. غزالی، محمّد بن محمّد. (بیتا). احیاء علوم الدین. تحقیق: حافظ عراقی، عبد الرحیم بن حسین. بیجا: دار الکتب العربی.
38. فخر رازی، محمّد بن عمر. (1420 ق). التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب). چاپ اوّل. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
39. فیست، جس؛ فیست، گریگوری جی. (1388). نظریههای شخصیت. ترجمه: سید محمد یحیی. چاپ هشتم. تهران: نشر روان.
40. فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی. (1417 ق). المحجۀ البیضاء. تصحیح: غفاری، علی اکبر. قم: جماعۀ المدرسین فی الحوزۀ علمیۀ قم.
41. کافی، مجید. (1395)، «کاربرد صدق و توجیه آن در معرفت شناسی علم دین»، علوم انسانی صدرا، سال پنجم، ش 19، صص 230-243.
42. کلباسی اشتری، حسین؛ حاجی زاده، پرویز (1393)، «جایگاه عدالت در اتوپیای افلاطون و مدینه فاضلۀ فارابی»، تاریخ فلسفه، سال پنجم، ش 17، صص 121-142.
43. مدرسی، سید محمد رضا (1391)، «جایگاه اخلاق در مدینۀ فاضله در جهان اسلام»، معرفت اخلاقی، سال سوم، ش 4، صص 75-84.
